|
|
end
2008-07-14
|
To już jest koniec! Tak, koniec... Z dniem dzisiejszym docent-blog staje się tylko materiałem archiwalnym. To co miało nastąpić dziś zostało sfinalizowane. Dziękuję wszystkim, którzy odwiedzili tą stronkę! Pozostawiam wam dwa tomiki - adresy w linkach! Jeszcze raz dzięki za wszystko!
docent, hej
Odchodząc
A więc stało się
i odchodzę.
Ostatni szelest, ostatni dźwięk.
Tak, żegnam się
i wychodzę.
Zamknięte drzwi, zamknięty rozdział
Może kiedyś mnie spotkasz
i rozpoznasz,
U schyłku dnia, u schyłku nocy.
Czas zacząć
i czas skończyć...
Wychodząc zabierz mnie,
W pamięci ukryj swej. 14.07.08r.
Wyruszając w następną podróż trzeba najpierw zakończyć poprzednią...
|
|
Komentarzy:
10
|
|
"Taśma kręci się, ty stoisz przy niej..."
2008-07-02
|
Oj, kręci się, kręci... "...jesteś pionkiem w grze kółkiem w maszynie...".
Życie nieustannie pędzi do przodu a ja... Ja stoję w miejscu zastanawiając się co dalej. Owszem - są nowe pomysły, plany a nawet marzenia, tylko nie wiem czy mam jeszcze siły aby to wszystko realizować. Dziś sobie pomyślałem, że muszę po prostu na nowo uwierzyć w siebie! Łatwo powiedzieć... Ale może się to jakoś uda. Ostatnio nawet po półrocznej przerwie napisałem wiersz (czy coś podobnego). Nie opublikowałem go tu, gdyż nie wiem czy jest wystarczająco dobry a ponadto, to kolejny powrót do przeszłości.
"Spotykamy się o świcie czasu minionego..." |
|
Komentarzy:
4
|
|
syndrom dogasania...
2008-05-22
|
"Wszystko przemija...." - to znowu myśl wiodąca w kolejnej nocie. Zawsze chciałem się wypalić z wielkim ogniem a tu przyszło mi dogasać w haniebny sposób. Powoli, w coraz większej samotności... Już nie ma tłumu, krzyków, łomotu gitar... Nie powstają już nowe teksty, piosenki ani wiersze... Coraz rzadziej starzy przyjaciele piszą, dzwonią i pytają. Wszelkie próby powrotu kończyły się niepowodzeniem. Nie można w nieskończoność odcinać kuponów od przeszłości.
Człowiek, który przynajmniej raz stanął na scenie w blasku świateł i pośród oklasków tłumu zawsze będzie odczuwał tego głód...
|
|
Komentarzy:
9
|
|
2008-05-08
|
Witam ponownie! Jednak nie zmienia to faktu, że docent-blog w najbliższym czasie zakończy działalność. Kilka miesięcy temu zaprzestałem pisania wierszy (od 20.01.08r nic nie napisałem). Mimo to nadal uwielbiam poezje i postanowiłem się z wami podzielić pewnym tekstem. W oryginale jest pisany w języku niemieckim ale poniżej zamieściłem tłumaczenie.
Tylko w odwiedziny (Nur zu besuch)
Zawsze gdy Cię odwiedzam,
Czuje się bezgranicznie.
Wszystko inne jest daleko stąd.
Lubię ciszę tutaj między wszystkimi drzewami –
Jak gdyby pokój na ziemi był naprawdę.
To jest piękna droga,
Która dyskretnie do Ciebie prowadzi.
Tak, lubię ją,
Bo tak jasno i przyjemnie oddziałuje.
Mam ze sobą kwiaty –
Nie wiem czy je lubisz.
Wtedy prawdopodobnie
bardzo byś się ucieszyła.
Jeśli Ci się nie podobają,
Nie przeszkadzam Ci więcej.
One będą z całą pewnością wkrótce
znów sprzątnięte.
Jak mi leci, to pytanie stawiasz za każdym razem.
Jest O.K., nie chcę byś się martwiła.
I tak rozmawiam z Tobą zawsze,
Tak jakby było wcześniej,
Jak byśmy mieli mnóstwo czasu.
Czuję Cię tutaj całkiem blisko mnie
Mogę słyszeć Twój głos na wietrze,
A kiedy pada, wiem,
że czasem płaczesz –
dopóki słońce nie zaświeci,
dopóki znów nie zaświeci.
Powinienem Cię pozdrowić od innych –
Oni wszyscy jeszcze całkiem często o Tobie myślą.
A Twój ogród, jest mu naprawdę dobrze,
Chociaż zauważa się że mu Ciebie bardzo brakuje.
I ciągle jeszcze przychodzi poczta,
Całkiem dużo, zaadresowana na Ciebie,
Chociaż przecież każdy wie,
Że odeszłaś
I tak rozmawiam z Tobą zawsze,
I obiecuję Ci,
Kiedyś znów będziemy mieli mnóstwo czasu.
Wtedy znów będziemy się widzieć –
Możesz się martwić jeśli chcesz,
Że słońce tego dnia
Także na moim grobie zaświeci -
Że słońce świeci, że znów zaświeci... |
|
Komentarzy:
7
|
|
GDZIE ONI SĄ!?
2008-04-28
|
"Gdzie są moi przyjaciele,
wojownicy z tamtych lat?!"
Smutno mi, bo bardzo mi ich brakuje...
|
|
Komentarzy:
4
|
